We zijn weer een vernieuwing van het cloudbeleid en het bijbehorende regels en kader verder. Interessante ontwikkeling daarbij is natuurlijk dat bepaalde kritieke operationele workloads van cloud weer terug naar Europese/Nederlandse partijen moet of weer simpelweg terug verplicht intern. Ook een verplicht minimum van 30% besteding bij Europese partijen is een goede stimulans qua vraag naar Europese cloud of Rijkscloud. Vooral nu er niet direct extra geld via de politiek wordt vrijgemaakt voor het realiseren van een rijkscloud zal dit toch een grotere vraag hiernaar creëren. Naast het diehard overstappen naar een rijkscloud blijft de realiteit natuurlijk dat voor een groot deel van data analyse en andere data workloads het erg interessant blijft om gebruik te maken van commerciële aanbieders die vaak sneller zullen innoveren dan interne tooling en systemen die de overheid zelf zal opzetten al dan niet gebaseerd op opensource pakketten. Dit zorgt ervoor dat de meeste overheidspartijen zullen eindigen met een hybride opzet. Operationele workloads altijd in Nederland, al dan niet aanbesteed, en niet-operationele data analyses die elders zoals in de public cloud kunnen plaatsvinden. Daarnaast kan het zelfs nog een fractie dynamischer worden doordat niet alle data analyses in cloud mogen plaatsvinden. Je krijgt dan altijd een behoefte naar een on premise data platform om hierin te voorzien. Ook al kies je voor een cloud oplossing als je primaire data omgeving.
Als je dus niet voor tooling kiest die in alle omgevingen kan draaien zul je dus moeten zorgen dat data specialisten beiden tooling goed kennen en heb je ook een dubbele opleidingsbehoefte. Zowel aan techniek als mogelijk aan business kant. Dit zorgt ervoor dat het nieuwe cloudbeleid op termijn ook een zwaardere push zal kennen op tooling die zowel in cloud als on premise beschikbaar is.
In de situatie dat je eindigt met twee platformen maar ook met “open tenzij” beleid is het daarmee extra interessant om te onderzoeken of mogelijkheden op een dataplatform in te vullen zijn met tooling die opensource zijn. Denk hierbij aan orkestratie binnen de platformen; kies je altijd voor een tool die dit invult per platform of kijk je voor een tool die over platformen heen gaat? Ook catalog functionaliteit die je eigenlijk bedrijfsbreed wil inzetten; daarvoor wil je niet uitkomen op een catalog per platform en dan ook nog eens catalog der catalogs. Uiteraard fix je dat niet allemaal in 1x maar wel goed om er bewust van te zijn en erop te sturen. Of als het op moment out of reach is tenminste te erkennen.
Effectief zou je als organisatie (mits groot genoeg) kunnen inzetten op een multi cloudbeleid waar je dezelfde tooling op diverse clouds laat draaien. Denk bijvoorbeeld aan het draaien van spark loads die je over drie Europese clouds verspreid. Als 1 van de partijen moeilijk doet migreer je je workloads naar de andere 2 en kan je in de tussentijd gelijk weer een derde erbij zoeken. Een heel rooskleurig beeld wat echt heel veel vraagt van gerichte keuze op open keuzes. Vroeger had je daarnaast ook nog de egress fees die al dit soort ideeën volstrekt onmogelijk maakte maar gelukkig gaan deze door Europese regels weldra naar nul. Daarbij moet je alsnog niet de hele dag non stop data overpompen van de ene cloud naar de ander; maar met wat gerichte clustering qua data zou zo wel een ultieme vorm van soevereiniteit kunnen afdwingen terwijl je niet perse vast zit aan het hele IT landschap van top tot teen on premise te realiseren.
Ik ben benieuwd hoeveel impact de nieuwe richtlijnen gaan hebben en hoe fanatiek kleinere organisaties ermee aan de gang gaan. Misschien zien we wat meer bundeling van krachten tussen de IT dienstverleners en kleinere overheidsorganisaties om te voldoen aan de nieuwe wensen.
Zie ook:
Terug naar thuis